Translate into your language: Please go to the sub-menu at the very bottom.

กิเลสครองโลกมนุษย์กิเลสหลอกลวงมนุษย์ให้เกิดทุกข์ซ้ำซาก

โลกใบนี้อุดมไปด้วย กิเลส(โลภะ โทสะ โมหะ)

หยุดตกเป็นเหยื่อและเป็นทาสของ..กิเลส กันเถิด

หยุดกิเลสครองโลกมนุษย์ หันมากู้โลกด้วย วิชชา 

มนุษย์เป็นผู้สร้างและปรุงแต่งสิ่งต่างๆขึ้นมาบนโลกใบนี้ และกิเลสเป็นผู้สร้างและปรุงแต่งมนุษย์ขึ้นมาบนโลกใบนี้อีกต่อหนึ่ง ปฐมเหตุและต้นเรื่องของมนุษย์ทุกๆคนที่เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้จึงมาจาก กิเลสอวิชชา ตัณหา อุปาทาน และรากเหง้าของกิเลสน้อยใหญ่ทั้งหลายทั้งปวงก็มาจากกิเลสอวิชชาทั้งสิ้น อวิชชาเป็นกิเลสละเอียด(ในอนุสัยและสังโยชน์)เป็นหัวหน้ากิเลสทั้งปวง 

อวิชชา => ตัณหา => อุปาทาน(ทุกข์)

อวิชชา เป็นกิเลสตัวพ่อตัวแม่ของ ตัณหาและอุปาทาน

อวิชชาเป็นปัจจัยให้เกิดตัณหา  ตัณหาเป็นปัจจัยให้เกิดอุปาทาน และทั้งหมดนี้(อวิชชา ตัณหา อุปาทาน)เป็นปัจจัยให้เกิดทุกข์ขึ้นมา(ตัวก่อทุกข์)รากเหง้าของกิเลสทั้งหลายทั้งปวงก็คือ อวิชชา(ความไม่รู้แจ้งในวิชชา ความหลงผิด) บรรดากิเลสน้อยใหญ่ทั้งปวงก็คือ บริวารของกิเลสอวิชชาทั้งหมดทั้งสิ้น กิเลสแต่ละวันล้วนมีอวิชชา(โมหเจตสิก)เป็นองค์ประกอบร่วมทั้งสิ้น

การอุบัติหรือการเกิดขึ้นของมนุษย์บนโลกใบนี้

อวิชชา=>สังขาร=>วิญญาณ=>นามรูป(ขันธ์ 5)=>ฉฬายตนะ=>ผัสสะ....

จากโครงสร้างของปฏิจจสมุปบาทด้านบนจะเห็นได้ว่า การเกิดขึ้นของขันธ์ 5 หรือนามรูปที่เป็นมนุษย์เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้ จะมีจุดเริ่มต้นที่ อวิชชา เป็นปัจจัยให้เกิดสังขาร  สังขารเป็นปัจจัยให้เกิดวิญญาณ และวิญญาณเป็นปัจจัยก่อให้เกิดนามรูปขึ้นมา ซึ่งก็คือ ขันธ์ 5 ที่ปรากฎและสมมติชื่อว่าเป็นมนุษย์เต็มรูปแบบนั่นเอง ปฏิจจสมุปบาทนอกจากอธิบายการเกิดและการดับของกระแสทุกข์แล้ว ยังสามารถอธิบายการเกิดขึ้นของสรรพสัตว์ทั้งหลายรวมถึงมนุษย์ได้อย่างแม่นยำ นี่คือ วิชชาหนึ่งที่พระพุทธเจ้าค้นพบในการตรัสรู้และนำมาสอนพวกเราจนถึงปัจจุบันนี้ ปฏิจจสมุปบาทก็คือหลักเหตุและผลที่ใช้สำหรับสิ่งมีชีวิตที่เป็นสัตว์(รวมมนุษย์)ส่วนหลักอิทัปปัจจยตาเป็นหลักเหตุและผลสากลใช้ได้กับสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตได้ทั้งหมด เป็นวิทยาศาสตร์ทางจิต(นามธรรม)ล้วนๆและพิสูจน์ได้ตลอดเวลาโดยไม่จำกัดกาล

กิเลส(อวิชชา)สร้างมนุษย์ และมนุษย์คือตัวสร้างกิเลสให้ต่อเนื่อง

ปฐมเหตุหรือจุดเริ่มต้นของมนุษย์ก็คือ กิเลสที่ชื่อว่า อวิชชา และอวิชชาก็ครอบงำมนุษย์ทุกๆคนตั้งแต่แรกเกิดไปจนถึงขันธ์ 5 ดับลง พระพุทธเจ้าและเหล่าพระอรหันต์เท่านั้นที่หลุดออกไปจากวงจรอวิชชาได้แบบเด็ดขาด นอกนั้นยังคงตกเป็นเหยื่อและเป็นทาสของอวิชชาอยู่อย่างต่อเนื่องแบบข้ามภพข้ามชาติวนซ้ำแล้วซ้ำอีก(สังสารวัฏฏ์)อวิชชาอาศัยมนุษย์เป็นตัวกระจายหรือสร้างอาณาจักรกิเลสน้อยใหญ่ของมันให้แพร่หลายเพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อยๆตามวิวัฒนาการของโลกปรุงแต่งแบบระห่ำ พระพุทธเจ้าท่านได้สอน วิชชา เพื่อให้พวกเราจัดการกับ อวิชชา ไว้เรียบร้อยทั้งหมดแล้ว เหลือเพียงแต่ใครจะนำไปใช้เท่านั้น ดับอวิชชาได้ก็คือดับกิเลสน้อยใหญ่ได้ทั้งหมด อวิชชาเปรียบเสมือนรากแก้วของต้นไม้ กิ่งไม้ใบไม้เปรียบเหมือนกิเลสน้อยใหญ่ที่เป็นบริวารของรากแก้ว ถ้าท่านจะโค่นต้นไม้สักต้นแบบไม่ให้มันเกิดขึ้นมาใหม่เลย ท่านจะทำอย่างไร??? ตัดกิ่ง ตัดใบ หรือตัดลำต้น?? เดี๋ยวมันก็งอกขึ้นมาใหม่ เพราะรากแก้วยังไม่ตายยังไม่ถูกถอนรากถอนโคน เช่นเดียวกันกับอวิชชา ที่เป็นรากเหง้าของกิเลสน้อยใหญ่ทั้งหลายทั้งปวง ล้วนมีอวิชชาเป็นองค์ประกอบหลักทั้งสิ้น ดับอวิชชาเพียงสิ่งเดียว กิเลสบริวารน้อยใหญ่ของอวิชชาก็ดับตามไปหมด 

ใครหรือผู้ใดกำลังขโมยความสุขไปจากชีวิตคุณ? 

คุณเคยรู้สึกไหมว่า...ทำไมเกิดมาชีวิตถึงเหนื่อยนัก ทั้งที่ก็ดิ้นรนทำทุกอย่างตามตำราความสุขที่สังคมขีดไว้? ทำไมได้สิ่งที่อยากได้แล้ว แต่ความสุขนั้นก็อยู่ไม่นาน ก็กลับมาโหยหาและเป็นทุกข์ใหม่อีกครั้ง?(เพราะสุขไม่มีอยู่จริง) 

หลายคนโทษโชคชะตา โทษคนรอบข้าง หรือโทษเศรษฐกิจ แต่ความจริงแล้ว... เรากำลังตกเป็น "ทาสและเป็นเหยื่อ" ของบางสิ่งบางอย่างที่ทรงพลังที่สุดในโลกใบนี้ สิ่งที่คอยกระซิบสั่งให้เราโลภ ให้เราโกรธ ให้เราหลง และยอมก้มหัวให้มันบงการชีวิตอยู่ทุกวี่ทุกวันโดยไม่รู้ตัว สิ่งนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน...แต่มันคือ "กิเลส" เจ้าเก่าตัวเดิมที่สิงอยู่ในใจเรานี่เอง 

หากคุณกำลังรู้สึกว่าชีวิตติดหล่ม วนเวียนอยู่กับความทุกข์ซ้ำซาก และอยากรู้ว่าเราตกเป็นเหยื่อและเป็นทาสของมันได้อย่างไร? หน้าต่างบานนี้จะเปิดความจริงแบบหมดเปลือก พาคุณไปกระชากหน้ากาก "กิเลสครองโลก กิเลสลวงโลก" เพื่อดึงอิสรภาพและความสุขที่แท้จริงกลับคืนมาสู่จิตใจของคุณเอง หยุดตกเป็นเหยื่อและเป็นทาสของกิเลสซะทีต่อจากนี้เป็นต้นไป.... 

อ่านให้จบ แล้วคุณจะรู้ว่า...ศัตรูที่ร้ายที่สุดไม่เคยอยู่ข้างนอกเลย! 

กิเลสคืออะไร? 

ภาษาชาวบ้าน : กิเลส คือ "ตัวร้ายในใจเรา"ที่ทำให้ใจเราเป็นทุกข์ เศร้าหมอง คอยบงการให้เราคิด พูด และทำตามความอยาก ความโลภ ความโกรธ และความหลง เพื่อตอบสนองมัน(กิเลส)อย่างต่อเนื่อง

ลงลึกถึงแก่น : กิเลสไม่ใช่สิ่งแปลกปลอมที่วิ่งมาจากข้างนอก แต่มันคือ "อาการของจิต" ที่ถูกความหลง(อวิชชา)ครอบงำและปรุงแต่งจิต จนทำให้จิตหลงผิดต้องดิ้นรน กระวนกระวาย และเป็นทุกข์ มันทำหน้าที่คอยย้อมใจให้ขุ่นมัว เศร้าหมอง ทำให้เรามองโลกและชีวิตผิดเพี้ยนไปจากความจริง(มิจฉาทิฏฐิ)อวิชชาเป็นกิเลสตัวพ่อตัวแม่ของกิเลสทั้งหลายทั้งปวง 

กิเลสอวิชชาคืออะไร? 

ภาษาชาวบ้าน : อวิชชา แปลง่ายๆ ว่า "ความไม่รู้จริง" หรือ "ความโง่เขลาเบาปัญญา" ไม่รู้ความจริงของธรรมชาตินามและรูป รวมไปถึงในเรื่องสำคัญของชีวิตทั้งหมด ทำให้มนุษย์หลงไปในทางผิดๆแบบโงหัวไม่ขึ้นเพราะถูกอวิชชาครอบงำจิตใจมาตั้งแต่แรกเกิด จึงคอยตอบสนองกิเลสอวิชชาเรื่อยไป

ลงลึกถึงแก่น : มันไม่ใช่แค่ความไม่รู้หนังสือ แต่คือความมืดบอดที่ไม่รู้ว่าอะไรคือความจริง(ปรมัตถ์)ไม่รู้ว่ากายและใจนี้เป็นเพียงธรรมชาติที่ปรุงแต่งกันขึ้นมา (อนัตตา) ไม่รู้ว่าสิ่งใดควรยึดถือหรือไม่ควรยึดถือ อวิชชาจึงเป็นหัวหน้าหรือประธานใหญ่ของกิเลสทั้งปวง คอยบงการให้เราเข้าใจผิดคิดว่า "ตัวกูของกู" มีอยู่จริง อวิชชาให้จิตยึดกายนี้เป็นของเรา เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ(จิต)เป็นของเรา บิดเบือนธรรมชาติแห่งความจริงทั้งหมด 

กิเลสอวิชชาอุบัติหรือเกิดขึ้นมาได้อย่างไร? 

ภาษาชาวบ้าน : มันไม่ได้มีใครเอามาใส่ให้เรา แต่มันติดมากับระบบการรับรู้ของมนุษย์เรานี่เองตั้งแต่เริ่มแรกเกิดแล้ว และมันไปต่อแบบข้ามภพข้ามชาติ เพราะกิเลสอวิชชามีพลังมหาศาล สามารถส่งต่อกิเลสตัณหา อุปาทาน แบบข้ามภพข้ามชาติหาที่สิ้นสุดไม่ได้(นอกจากดับอวิชชาได้เท่านั้น)

ลงลึกถึงแก่น : เมื่อตามองรูป หูฟังเสียง หรือใจคิดเรื่องราว (มโนผัสสะ) ถ้าขาดสติปัญญา (โยนิโสมนสิการ) อวิชชาความไม่รู้ก็จะแฝงตัวเข้ามาปรุงแต่งจิตทันที มันปรุงแต่งความรู้สึกชอบไม่ชอบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว กลายเป็นวงจรกิเลสที่หมุนวนซ้ำๆ จนกลายเป็นความคุ้นชินฝังลึกในจิตใจแบบข้ามภพข้ามชาติหมนุวนไปเรื่อยๆ(สังสารวัฏฏ์)แบบไม่มีที่สิ้นสุด ตราบใดที่ดับอวิชชาไม่ได้ นี่คือ ความร้ายกาจของกิเลสอวิชชา ที่ครองจิตใจมนุษย์ตลอดกาล 

กิเลสทำให้จิตใจของมนุษย์เศร้าหมองได้อย่างไร? 

ภาษาชาวบ้าน : เหมือนน้ำใสๆ แต่มีคนเอาโคลนสกปรกมาใส่และคนให้ขุ่นสกปรกสีดำ นั่นแหละคืออาการที่กิเลสทำกับใจหรือปรุงแต่งจิตใจมนุษย์ให้เศร้าหมองเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน

ลงลึกถึงแก่น : จากธรรมชาติเดิมๆ ที่จิตใจควรจะนิ่ง สงบ และเป็นกลางต่อสิ่งรอบตัว พอกิเลสเข้ามาครอบงำ มันทำให้เกิดความอยาก (โลภ) ความขัดเคือง (โกรธ) และความเขลา (หลง) จิตจึงแบกรับภาระหนักอึ้ง เกิดความเครียด วิตกกังวล และร้อนรุ่ม เป็นความเศร้าหมองที่มนุษย์สร้างขึ้นเองในใจเพราะความไม่รู้(ในกิเลสอวิชชา)ที่ฝังรากลึกลงในจิตใจมาตั้งแต่เริ่มแรก เราจึงตกเป็นเหยื่อและเป็นทาสร้บใช้กิเลสอวิชชาเต็มๆแบบหลีกเลี่ยงไม่ได้ 

กิเลสครองโลกคืออะไร?

อกุศลมูล 3 (โลภะ โทสะ โมหะ)คือรากเหง้าของกิเลสทั้งปวง

โมหะ(โมหเจตสิก)ก็คือ เจตสิกของอวิชชานั่นเอง เป็นรากเหง้าของ โลภะ โทสะ บรรดากิเลสน้อยใหญ่แตกตัวไปจากกิเลสทั้ง 3 นี้

ภาษาชาวบ้าน : คือสภาพที่ผู้คนทั้งโลกกำลัง "ยอมจำนน" และทำตามความต้องการของกิเลสเป็นใหญ่ ยอมลำบากยอมทนทุกข์ทรมานเพื่อสนองตอบกิเลสด้วยความไม่รู้ว่าตนเองตกเป็นเหยื่อและเป็นทาสของกิเลสอยู่ เช่น โลภ(โลภะ)  โกรธ(โทสะ)  หลง(โมหะ) คือกิเลสทำกิจในจิตของมนุษย์

ลงลึกถึงแก่น : เมื่อมนุษย์ส่วนใหญ่ในสังคมปล่อยให้อวิชชาและกิเลสน้อยใหญ่ครอบงำจิตใจ ค่านิยมของโลกจึงถูกขับเคลื่อนด้วยความโลภ ความอยากมีอยากได้ การแข่งขันชิงดีชิงเด่น และการยึดติดในตัวตน สังคมจึงเต็มไปด้วยการแย่งชิง ชิงดีชิงเด่น คอรัปชั่น และการเบียดเบียนกันอย่างที่เห็นในปัจจุบัน  

กิเลสลวงโลกคืออะไร? 

ภาษาชาวบ้าน : คือ "กลลวง" ของกิเลสที่หลอกให้เราเข้าใจว่า ยิ่งวิ่งตามความอยาก ยิ่งมีความสุข กิเลสทำให้มนุษย์สร้างนวัตกรรมสมมติต่างๆขึ้นมาตอบสนองกิเลสในทุกๆวัน สร้างความเชื่อ สร้างความงมงาย ซึ่งสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด มันคือการปรุงแต่งสมมติต่างๆขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นรูปธรรมหรือนามธรรมก็ตาม ทุกๆสิ่งล้วนปรุงแต่งทั้งหมด และอยู่ภายใต้กฎของไตรลักษณ์ คือ ความไม่เที่ยงแท้และแน่นอน(อนิจจัง) แปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้(ทุกขัง) และสุดท้ายไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงใดๆบังคับควบคุมไม่ได้(อนัตตา) มันเกิดขึ้น ตั้งอยู่ชั่วขณะ สุดท้ายก็ดับสลายไปในที่สุด กิเลสอวิชชาไม่ให้เรามองเห็นความจริงในสมมติต่างๆที่อวิชชาบงการให้มนุษย์สร้างขึ้นมา

ลงลึกถึงแก่น : กิเลสมันเก่งมากในการสร้างภาพลวงตา มันหลอกให้เราหลงใหลในสมมติต่างๆลาภ ยศ สรรเสริญ และความสุขทางรูปและนาม ว่านี่คือเป้าหมายสูงสุดของชีวิต ทั้งที่ความจริงแล้ว สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงเหยื่อล่อให้เราไปติดกับดักความทุกข์ระทมอย่างไม่รู้จบ(กิเลส กรรม วิบาก) 

กิเลสหลอกลวงมนุษย์อย่างไร? 

ภาษาชาวบ้าน : กิเลสมันชอบกระซิบข้างหูว่า "ถ้าได้อันนี้แล้วจะมีความสุข" หรือ "ถ้าไม่ได้ จะแย่แน่ๆ" เราต้องเหน็ดเหนื่อยทนทุกข์ทรมานดิ้นรนเสาะแสวงหามาสนองตอบความต้องการของมัน(กิเลส)โดยไม่รู้ตัว

ลงลึกถึงแก่น : กิเลสใช้ "เวทนา" (ความรู้สึกสุขหรือทุกข์ที่เกิดขึ้น) มาเป็นเครื่องมือล่อลวง พอบังเกิดความรู้สึกสุข (สุขเวทนา) มันก็ปรุงแต่งต่อไปเป็น "นันทิ" (ความเพลิดเพลินยินดีติดใจ) หลอกให้เราหลงรัก หลงอยาก และดิ้นรนไขว่คว้า จนยอมทำทุกอย่างเพื่อสนองความต้องการของมัน โดยที่เราคิดว่าเป็นความต้องการของเราเอง การคอรับชั่นต่างๆก็มาจากสิ่งนี้ เพื่อสนองความต้องการของกิเลสแบบไม่มีที่สิ้นสุด มนุษย์จึงยอมทำชั่วได้ ยอมลำบาก ยอมทนทุกข์ทรมานเสาะแสวงหาสิ่งต่างๆเพื่อนำมาสนองตอบกิเลสนี่เอง 

กิเลสสร้างปัญหาให้กับมนุษย์อย่างไร? 

ภาษาชาวบ้าน : กิเลสสร้างปัญหาตั้งแต่ระดับครอบครัวแตกแยก สังคมขัดแย้ง ไปจนถึงสงครามล้างผลาญโลก ความขัดแย้งกันระหว่างประเทศ เพื่อสนองตอบความต้องการของกิเลสของแต่ละบุคคล

ลงลึกถึงแก่น : เพราะกิเลสสร้างความยึดมั่นถือมั่นในตัวตน ("ตัวกู ของกู") จึงทำให้เกิดความเห็นแก่ตัว เมื่อผลประโยชน์ไม่ลงตัว ความโกรธและความเกลียดชังก็ระเบิดออกมา ทำลายทั้งความสัมพันธ์ สุขภาพจิต และสร้างความเสียหายต่อเพื่อนมนุษย์และสิ่งแวดล้อมอย่างมหาศาล 

ต้นตอหรือต้นเหตุของกิเลสคือสิ่งใด? 

ภาษาชาวบ้าน : ต้นตอที่แท้จริงคือ "ความหลงลืมตัวหรืออวิชชา" และ "ความไม่รู้เท่าทันธรรมชาติ"(ความไม่รู้ในวิชชา) ส่งผลให้กิเลสมีพลังเหนือมนุษย์ บดบังจิตใจของมนุษย์ และมนุษย์ก็ตกเป็นเหยื่อของกิเลสอีกต่อหนึ่ง รับใช้กิเลสโลภะ(ความอยาก) รับใช้กิเลสโทสะ(ความโกรธพยาบาท)และรับใช้ความลุ่มหลงในรูปและนาม(อวิชชา)ที่ไม่ใช่สิ่งอมตะ

ลงลึกถึงแก่น : ต้นตอไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก "อวิชชา" (ความไม่รู้แจ้งตามความเป็นจริง) และการขาดการพิจารณาไตร่ตรองด้วยโยนิโสมนสิการ เมื่อจิตไปกระทบกับอารมณ์แล้วขาดสติรู้เท่าทัน จึงปล่อยให้สังขารปรุงแต่งความอยาก(ตัณหา)ขึ้นมาครอบงำจิตใจ ส่งผลให้เกิดทุกข์ขึ้น 

ถ้ามนุษย์ไม่มีกิเลสผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร? 

ภาษาชาวบ้าน : ใจจะเบาสบาย โล่ง โปร่ง ปราศจากความทุกข์ และมองโลกด้วยความรักความเข้าใจที่แท้จริง การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันก็จะไม่เกิดขึ้น คอรัปชั่นต่างๆก็ไม่เกิด โลกก็จะสงบสุขปราศจากการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน

ลงลึกถึงแก่น : หากจิตไร้ซึ่งกิเลส จิตจะหลุดพ้นจากการปรุงแต่งทั้งปวง(ของอกุศล)ไม่มีความดิ้นรน ไม่มีความหวาดกลัว และไม่มีความยึดมั่นถือมั่น เหลือเพียงธรรมชาติที่บริสุทธิ์ ทำหน้าที่ไปตามเหตุตามปัจจัยด้วยความเมตตาและปัญญาญาณอย่างแท้จริง 

วิธีดับกิเลสแบบง่ายๆทำอย่างไร? 

ภาษาชาวบ้าน : "รู้ทันมันแล้วไม่ตามใจมัน"(ไม่ตามใจโลภ โกรธ หลง)แค่หยุดดูเฉยๆด้วยสติและปัญญา ไม่ไหลไปตามอารมณ์ที่กิเลสพาไป วิชชาสามารถหยุดกิเลสได้ทั้งหมด วิชชา จะตีแผ่ความจริงของกิเลสทั้งหมด

ลงลึกถึงแก่น : เมื่อมีความรู้สึกสุขหรือทุกข์เกิดขึ้น ให้ฝึก "ละนันทิในเวทนา" คือเมื่อเกิดความรู้สึกขึ้นมาแล้ว อย่าไปเพลิดเพลินหลงไหล (ไม่ให้นันทิราคะเกิดขึ้น) แค่มีสติและปัญญารู้ว่ามันเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป มองเห็นมันเป็นแค่ธรรมชาติธรรมดา ไม่ใช่ตัวเราของเรา การมีสติ สมาธิ ปัญญา(แก่นมรรค)ในทุกขณะจิตคือสิ่งสำคัญที่สามารถขจัดกิเลสได้ในปัจจุบันขณะจิต แก่นมรรค(สติ สมาธิ ปัญญา)ก็คือ วิชชา นั่นเอง เมื่อวิชชาเกิด อวิชชาย่อมดับลงตามหลักอิทัปปัจจยตา อวิชชาดับ(โมหเจตสิกดับ) นันทิดับ ราคะดับ ตัณหาดับ อุปาทานดับ(ทุกข์ดับ) 

วิธีดับกิเลสด้วยแก่นมรรค (สติ สมาธิ ปัญญา) ทำอย่างไร? 

ภาษาชาวบ้าน : ใช้สติตรวจจับกิเลสให้ทันเมื่อเกิดผัสสะขึ้น ใช้สมาธิพักใจให้นิ่ง และใช้ปัญญาส่องดูให้เห็นความจริงว่าทุกอย่างไม่ใช่ตัวตน มันเป็นเพียงอกุศลเจตสิกทำกิจและดับไปในที่สุด

ลงลึกถึงแก่น : 

สติ: คอยระลึกรู้เท่าทันทุกครั้งที่ใจกระทบกับสิ่งต่างๆ (มโนผัสสะ) มีสติระลึกรู้ไม่ให้เผลอไปกับกิเลส สติดึงจิตมาไว้ที่ฐานกายอย่างต่อเนื่อง

สมาธิ: ฝึกจิตใจให้ตั้งมั่น ไม่ซัดส่ายไปตามความอยากและความกลัว มีกำลังใจที่เข้มแข็งพร้อมจะเผชิญความจริง

ปัญญา (โยนิโสมนสิการ): ใช้ใจพิจารณาเจาะลึกเข้าไปจนเห็นแจ้งว่า ทั้งกาย จิต และอารมณ์ความรู้สึกทั้งหลาย ต่างตกอยู่ใต้กฎไตรลักษณ์ เป็นอนัตตาบังคับบัญชาไม่ได้ เมื่อเห็นความจริงเช่นนี้ จิตจะคลายความยึดมั่นถือมั่นในรูปและนาม กิเลสก็ตั้งอยู่ไม่ได้และดับลงไปเอง

กิเลสครองโลกหรือกิเลสครอบงำโลกทั้งใบ(ครอบงำมนุษย์ในโลก)

มหันตภัยเงียบที่ครอบงำมนุษย์ตั้งแต่ลมหายใจแรกจนวันสุดท้าย 

ถ้าอยากรู้ว่ากิเลสอวิชชาหน้าตาเป็นอย่างไร และน่ากลัวแค่ไหน... ไม่ต้องมองไปไหนไกลเลยครับ ให้มองย้อนเข้ามาในชีวิตของมนุษย์เรานี่แหละ ตั้งแต่วินาทีแรกที่เราลืมตาดูโลกจนกระทั่งถึงลมหายใจสุดท้าย(ขันธ์ 5 ดับลง)กิเลสจะมีอิทธิพลต่อชีวิตของเราตลอดเวลา มันชี้นำทุกๆอย่าง เพื่อให้เราสนองตอบความต้องการของมัน(กิเลส)แบบไม่มีที่สิ้นสุด มันปรุงแต่งจิตเราให้โลภ ให้โกรธ ให้หลง ให้ยึดมั่นถือมั่น ให้เพลิดเพลินในรูปและนามเพื่อตอบสนองมัน 

เริ่มต้นจาก "ใจดวงน้อย" ที่ถูกโปรแกรมด้วยความไม่รู้มาตั้งแต่แรกเกิด 

มนุษย์เราเกิดมาพร้อมกับความบริสุทธิ์ทางกาย แต่ในมิติของจิตใจนั้น "อวิชชา" (ความไม่รู้แจ้ง) และสัญชาตญาณเอาตัวรอดได้ฝังรากลึกและถูกโปรแกรมไว้ในระบบขันธ์ 5 เรียบร้อยแล้ว ทันทีที่เด็กน้อยเติบโตขึ้นและเริ่มรับรู้สัมผัสโลกภายนอก (ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ) ความอยาก ความยึดมั่นว่า "นี่คือตัวกู ของกู" ก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครต้องสอนว่าให้โลภ ให้โกรธ หรือให้ยึดติด แต่มันไหลซึมเข้าสู่หัวใจมนุษย์ตั้งแต่เรายังไม่รู้เดียงสาด้วยซ้ำ นี่คืออิทธิพลและพลังของกิเลสอวิชชาที่ถูกโปรแกรมมาตั้งแต่เริ่มแรกแบบข้ามภพข้ามชาติ มนุษย์ทุกๆคนจะถูกโปรแกรมมาด้วยอวิชชาทั้งหมดตามที่กล่าวมาแล้วในช่วงแรกๆ เราทุกคนเกิดมาพร้อมกับความทุกข์(จากกิเลสอวิชชา)มันโปรแกรมให้เราต้องทนทุกข์ตอบสนองความต้องการของมัน(กิเลส)แบบไม่มีที่สิ้นสุดวนซ้ำอยู่ในสังสารวัฏฏ์ 

เติบโตเป็นวงกว้าง กลายเป็น "ค่านิยมและการแข่งขันของสังคม" 

เมื่อกิเลสอวิชชาฝังรากแน่นอยู่ในหัวใจของปัจเจกบุคคลมารวมกันเป็นร้อย เป็นพัน เป็นล้านคนและทั่วโลก มันจึงขยายตัวกลายเป็น "กระแสสังคมและวัฒนธรรมแห่งความอยาก" ที่ครอบงำโลกทั้งใบ 

- โลกถูกขับเคลื่อนด้วยความเชื่อผิดๆ ว่า "ใครมีมากกว่า คนนั้นมีค่ามากกว่า"

- มนุษย์ถูกหล่อหลอมให้เติบโตมาเพื่อ "แข่งขัน ชิงดีชิงเด่น และไขว่คว้าหาการยอมรับ"

- เราถูกสอนให้มองเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ไม่ใช่ในฐานะเพื่อนร่วมทุกข์เกิด แก่ เจ็บ ตาย แต่เป็น "คู่แข่ง" ที่ต้องเอาชนะ เพื่อแย่งชิงทรัพยากร อำนาจ และเกียรติยศต่างๆแบบบ้าคลั่ง เพราะความหลงผิดของอวิชชา 

จุดจบที่แผดเผา : จากการแย่งชิง สู่การเข่นฆ่าล้างผลาญกันของมนุษย์ 

นี่คือความน่ากลัวขั้นสุดของกิเลสอวิชชา เมื่อความโลภ ความโกรธ และความหลงทวีความรุนแรงขึ้น มันไม่ได้หยุดอยู่แค่การแข่งขันกันทางธุรกิจหรือคำพูดทิ่มแทงกันในครอบครัว แต่มันลุกลามขยายวงกว้างจนกลายเป็นความขัดแย้งระดับประเทศและระดับโลก การล่าอาณานิคม สงครามการค้า และการเข่นฆ่าล้างผลาญชีวิตเพื่อนมนุษย์ด้วยกันอย่างไร้ความปรานี ล้วนเป็นผลจากอิทธิพลของกิเลสอวิชชาทั้งสิ้น มันทำลายล้างมนุษย์และทรัพย์กรต่างๆที่ขวางหน้ามัน 

อาวุธที่น่ากลัวที่สุดในโลก ไม่ใช่ปืนผาหน้าไม้หรือระเบิดปรมาณูใดๆแต่คือ "กิเลสอวิชชาในหัวใจมนุษย์" ต่างหาก ที่เป็นคนสั่งให้มนุษย์หันมาทำลายล้างกันเอง เข่นฆ่ากัน เพื่อสนองตอบความอยากอันไม่มีที่สิ้นสุดของมัน(กิเลส) นี่คือ ความจริงที่ต้องยอมรับ 

โซ่ตรวนที่ล่ามเราไว้จนถึงวันสุดท้ายของชีวิต 

ความน่ากลัวอีกด้านหนึ่งคือ กิเลสอวิชชาไม่เคยปล่อยให้มนุษย์เป็นอิสระเลยแม้แต่วินาทีเดียว ตั้งแต่เด็ก วัยรุ่น วัยทำงาน จนกระทั่งถึงวาระสุดท้ายบนเตียงผู้ป่วย มนุษย์ก็ยังคงกระวนกระวาย ห่วงหน้าพะวงหลัง อาลัยอาวรณ์ในทรัพย์สมบัติ ชื่อเสียง และคนที่รัก ตายไปพร้อมกับความยึดมั่นถือมั่น และด้วยกิเลสอวิชชาตัวเดิมนี่แหละ ที่ทำหน้าที่เป็นเชื้อเพลิงผลักดันให้จิตวิญญาณดวงนี้ต้องเวียนว่ายตายเกิด(วัฏฏสงสาร) วนลูปกลับมารับทุกข์ระทมในวัฏสงสารใหม่อีกครั้งวนแล้ววนอีกอย่างไม่มีวันจบสิ้น(อวิชชาเป็นปัจจัยให้เกิดตัณหา และตัณหาเป็นปัจจัยให้เกิด อุปาทาน)ผลักดันการเกิดสังสารวัฏฏ์แบบซ้ำซาก 

นี่คือภาพที่แท้จริงของ "กิเลสครองโลก"... โลกไม่ได้ถูกครอบงำด้วยอำนาจของปีศาจตนใด แต่มันถูกครอบงำด้วยกิเลสอวิชชาที่สิงสถิตอยู่ในหัวใจของมนุษย์ทุกคน และเปลี่ยนโลกที่ควรจะร่มเย็น ให้กลายเป็นเตาหลอมแห่งความทุกข์ระทมอย่างที่เห็นในปัจจุบัน 

กิเลสหลอกลวงโลกมนุษย์ทั้งโลก

กิเลสอวิชชา มายากลสะกดจิต และหนทางตื่นรู้ด้วย "วิชชา" 

ถ้า "กิเลสครองโลก" คือไฟสงครามที่แผดเผาโลกภายนอก "กิเลสลวงโลก" ก็คือมายากลชิ้นเอกที่แนบเนียนที่สุด ที่คอยสะกดจิตมนุษย์ให้อยู่ในความฝันอันยาวนาน โดยที่เราไม่เคยรู้ตัวเลยว่ากำลังถูกกิเลสอวิชชาหลอกให้เดินเข้าสู่กองไฟแห่งความทุกข์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบข้ามภพข้ามชาติ 

กลลวงระดับเซียน : แปลงร่าง "ความทุกข์" ให้กลายเป็น "ความสุข" 

กิเลสอวิชชาไม่ได้เดินมาบอกเราตรงๆ ว่า "เฮ้! ฉันจะพาเธอไปลงนรกนะ" แต่มันใช้เล่ห์เหลี่ยมที่แยบยลยิ่งกว่านั้น มันเอาความโลภ ความอยาก ความหลงระเริง มาแต่งตัวสวยหรูแล้วแปลงร่างเป็นคำว่า "ความสำเร็จ, ความสุข, อิสรภาพ, และความรัก" 

- มันหลอกให้เราวิ่งไขว่คว้าหาเงินทอง ชื่อเสียง และการยอมรับ โดยกระซิบข้างหูว่า “ถ้าเธอได้สิ่งนี้ ชีวิตเธอจะปลอดภัยและมีความสุขที่สุด” เราจึงยอมแย่งชิง โกงกิน คอรัปชั่น เพื่อสนองตอบกิเลสมัน

- แต่วันใดที่เราได้มาครอบครอง ความสุขนั้นกลับอยู่กับเราเพียงแค่ชั่วคราว แล้วมันก็เปลี่ยนสภาพกลายเป็นความกลัวที่จะสูญเสีย ความกระวนกระวายใจ และความอยากได้อยากมีที่ไม่มีวันสิ้นสุดเพื่อตอบสนองความต้องการของมัน(กิเลส)

- นี่คือลูกไม้หลอกลวงที่เจ็บแสบที่สุด : มันทำให้มนุษย์ยอมก้มหน้าก้มตาทำงานหนัก ทุกข์ทรมานสารพัด ชิงดีชิงเด่น ยอมทำชั่วยักยอกทรัพย์คนอื่น ยอมคอรัปชั่น และยอมตกเป็น "ทาส"ของกิเลสตลอดชีวิต เพื่อแลกกับเศษเสี้ยวความสุขจอมปลอมที่มันโยนให้เป็นครั้งคราว 

การรู้เท่าทันกิเลสอวิชชาด้วย แก่นมรรค 

เมื่อเรารู้ความจริงต่างๆและแก่นแท้ของกิเลสอวิชชาแล้ว มันถึงเวลาที่เราจะจัดการกับกิเลสตัวนี้ไม่ให้มาทำร้ายชีวิตของเราตลอดไป พระพุทธเจ้าท่านได้สอนวิชชาดับกิเลสอวิชชาเอาไว้ทั้งหมดแล้ว นั่นก็คือ อริยมรรคมีองค์ 8 ในที่นี้ขอย่อเหลือเพียง แก่นมรรค(สติ สมาธิ ปัญญา)ศีลต้องบริบูรณ์พร้อมเพราะเป็นบาทฐานของการเจริญมรรค เราจะนำธรรมสั้นๆที่พวกเรารู้จักกันดีนี้มาใช้ในการจัดการกับกิเลสอวิชชา เราจะไม่ไปไล่กำจัดหรือทำลายกิเลสอวิชชาใดๆทั้งสิ้น พระพุทธองค์รทรงสอนให้สร้างเหตุปัจจัยขึ้นมาแทนที่กิเลสอวิชชา จิตเริ่มแรกของมนุษย์จะมีกิเลสอวิชชาครอบงำไว้ ดังนั้นเราจึงต้องสร้างวิชชาขึ้นมาแทนที่กิเลสอวิชชา เมื่อวิชชาเกิดขึ้นในจิต(ครอบครองจิต) อวิชชาย่อมดับลงทันที เพราะทั้งสองธรรมนี้ไม่สามารถเกิดขึ้นพร้อมกันและเกิดขึ้นร่วมกันได้ เหมือนกรณีความมืด(อวิชชา)กับความสว่าง(วิชชา)ที่ไม่สามารถเกิดขึ้นร่วมกันได้ฉันใดก็ฉันนั้น การเจริญแก่นมรรค(สติ สมาธิ ปัญญา)ในทุกขณะจิตจึงเป็นสิ่งจำเป็นในการสร้างเหตุปัจจัยคือ วิชชา(แก่นมรรค)ให้เกิดขึ้นในจิตของเราทุกๆคนเพื่อดับอวิชชาให้หมดสิ้นไปจากจิต การสร้างแก่นมรรคในเว็บไซต์มีพร้อมให้ท่านศึกษาทั้งหมดแล้ว สามารถศึกษาจากลิ้งค์ด้านล่างได้เลย แล้วนำไปปฏิบัติให้เกิดขึ้นเป็นรูปธรรม พิสูจน์ให้เห็นความจริง แล้วท่านก็จะได้พบกับความจริงที่สามารถพิสูจน์ได้ อย่าเพิ่งเชื่อในสิ่งที่ยังไม่ผ่านการพิสูจน์

ถึงเวลาตื่น! ลืมตาขึ้นมามองความจริงด้วย "วิชชา" 

มนุษย์เราหลับใหลอยู่ในความลวงและความหลงของอวิชชานี้มานานนับกัปนับกัลป์แล้ว ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะลุกขึ้นมาปฏิวัติจิตใจ? ทางรอดเดียวที่จะไม่ตกเป็นเหยื่อของกิเลสอวิชชาอีกต่อไป คือการหันมาใช้ "วิชชา" แสงสว่างที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบและเมตตานำมาสอนพวกเราให้พ้นจากเงื้อมมือของมัจจุราช(อวิชชา) 

วิชชา คืออะไร? วิชชาไม่ใช่เวทมนตร์คาถาปาฏิหาริย์ใดๆ แต่คือ "ความรู้แจ้งตามความเป็นจริง" (การตีแผ่สมมติต่างๆ) ที่สอนให้เรามองทะลุเปลือกนอกของโลกรูปและนาม สมมติทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นลาภ ยศ สรรเสริญ หรือแม้แต่ร่างกายและจิตใจนี้ ว่าแท้จริงแล้วมันเป็นเพียงธรรมชาติที่ปรุงแต่งขึ้นมาตามเหตุตามปัจจัยเท่านั้น เป็นอนิจจัง ทุกขัง และอนัตตา (บังคับบัญชาไม่ได้) และไม่มีตัวตนที่แท้จริงให้ยึดมั่นถือมั่น มันเกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไปในที่สุดตามเหตุปัจจัยของมัน ไม่มีใครหรือผู้ใดเป็นเจ้าของที่แท้จริง เพราะมันเป็น อนัตตา 

พลิกเกมชีวิตด้วย "วิชชา": เลิกเป็นทาส สู่ความเป็นไทแก่ใจ 

เมื่อเรามี "วิชชา" และฝึกฝนใจด้วย โยนิโสมนสิการ (การคิดแยบคาย มองทะลุถึงต้นตอ) ทุกครั้งที่จิตไปกระทบกับรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และเรื่องราวต่างๆ (มโนผัสสะ)เราจะรู้ทันทีว่า: 

- เมื่อความรู้สึกสุขหรือทุกข์ (เวทนา) เกิดขึ้น: เราจะมีสติปัญญาไม่ไหลตามอารมณ์เหล่านี้ ไม่เข้าไปยินดียินร้าย (ละนันทิในเวทนา)

- เมื่อกิเลสและความอยากผุดขึ้นมา: เราจะมองเห็นมันเป็นแค่ "แขกแปลกหน้า" ที่ผ่านมาแล้วก็ไป ไม่ใช่ตัวเราของเราอีกต่อไป

- เมื่อจิตคลายความยึดมั่น: โซ่ตรวนแห่งความโลภ ความโกรธ และความหลง ที่เคยล่ามโซ่ใจของเราไว้ จะขาดสะบั้นลงทันที 

บทสรุป : อิสรภาพที่แท้จริงเริ่มต้นที่ใจเราทุกๆคน 

โลกใบนี้จะยังคงหมุนไปตามวิถีของมัน กิเลสและสิ่งล่อตาล่อใจในโลกก็ยังคงมีอยู่ แต่คนที่เข้าถึง "วิชชา" จะไม่ตกเป็นทาสและเป็นเหยื่อของมันอีกต่อไป จิตใจจะหลุดพ้นจากความมืดบอดของอวิชชา สัมผัสกับความสงบ เย็น และเป็นอิสระอย่างแท้จริง ท่ามกลางโลกที่วุ่นวาย

เพราะความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่ใช่การได้ครอบครองโลกทั้งใบ...

แต่คือการใช้ "วิชชา" กระชากหน้ากากกิเลสอวิชชา จนใจเป็นอิสระเหนือโลกทั้งมวล! ไม่ตกเป็นเหยื่อของกิเลสอวิชชาอีกต่อไป..... 

บทส่งท้าย : ถึงเวลาที่ท่าน "ปลดแอกกิเลสอวิชชา" หรือยัง?

หากมองให้ลึกลงไปในโลกยุคปัจจุบัน เราจะเห็นร่องรอยของ "กิเลสครองโลก" และ "กิเลสลวงโลก" ได้อย่างชัดเจนในทุกย่างก้าวของชีวิต:

ในมุมของกิเลสครองโลก : โลกทั้งใบถูกขับเคลื่อนด้วย "ระบบทุนนิยมแห่งความอยาก" สังคมแข่งขันกันด้วยวัตถุ เปลือกนอก และภาพลักษณ์ ใครมีมาก ยิ่งดูมีค่า ใครมีน้อย กลายเป็นคนชายขอบ กิเลสทำให้มนุษย์มองเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเป็นเพียง "เครื่องมือ" หรือ "คู่แข่ง" ไม่ใช่เพื่อนร่วมทุกข์เกิด แก่ เจ็บ ตาย อีกต่อไป

ในมุมของกิเลสลวงโลก : มันคือเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวของอวิชชาที่แปลงร่างมาในรูปแบบของ "ความสะดวกสบาย ความบันเทิงไร้ขีดจำกัด และคำว่าไลฟ์สไตล์" มันบอกเราว่าความสุขคือการได้เสพ ได้ช็อป ได้มีชื่อเสียง ได้รับการยอมรับในโซเชียลมีเดีย แต่พอดับไฟหน้าจอลง ความว่างเปล่าและโดดเดี่ยวในใจก็กลับมาหลอกหลอนเราเหมือนเดิม เหงา ซึมเศร้าเหมือนเดิม

ทางออกที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การหนีไปอยู่ป่าหรือวัด

หรือการปฏิเสธโลกภายนอกลงทั้งหมด...

แต่มันอยู่ที่การ "รู้ทัน" กิเลสที่ซ่อนอยู่ข้างในใจ เมื่อไหร่ก็ตามที่จิตกระทบอารมณ์แล้วเกิดความอยาก ความดิ้นรน หรือความยึดติด ให้หยุดดูด้วยสติ ใช้ปัญญาโยนิโสมนสิการเตือนตัวเองว่า “นี่คือมายากลของกิเลสอีกแล้ว” จะไม่ขอตกเป็นเหยื่อของ อวิชชา อีกต่อไปตลอดกาล

เมื่อเราไม่หลงกล ไม่ส่งเสริม ไม่ให้นันทิ (ความเพลิดเพลินยินดี) ไปหล่อเลี้ยงมัน กิเลสที่เคยยิ่งใหญ่ครอบงำโลกและใจพวกเรา ก็จะค่อยๆ ฝ่อตัวลง และพังทลายลงในที่สุด(ด้วยวิชชา)

เริ่มต้นปฏิวัติใจตนเองตั้งแต่วันนี้... เพราะอิสรภาพที่แท้จริง ไม่ได้เกิดจากการชนะคนทั้งโลก แต่เกิดจากการเอาชนะ "กิเลสในใจตนเอง" อย่าให้กิเลสอวิชชาทำร้ายจิตใจของเราอีกต่อไป....

เพียงดับกิเลสอวิชชาตัวเดียว กิเลสบริวารน้อยใหญ่ก็ดับลงทั้งหมดทั้งสิ้น จงใช้ วิชชา(ปัญญา)ดับกิเลสอวิชชา 

 

 

(( ละนันทิ ใน เวทนา ดีอย่างไร? กดดูที่นี่..))

(( ดับกิเลสและดับทุกข์แบบสั้น ลัด ง่าย ))

(( ความรู้และความเข้าใจใน สติ สมาธิ ปัญญา )) 

(( หยุดเป็นเหยื่อและเป็นทาสของอารมณ์ 6 ))
(( เรียนรู้จุดเกิดทุกข์และจุดดับทุกข์ ))
 

(( ธรรมคู่ปรับ / ธรรมปฏิปักษ์ กดดูที่นี่...)) 

(( ดูการดับกิเลส/ดูการดับทุกข์ กดดูที่นี่... )) 

(( ความเข้าใจเกี่ยวกับการดับกิเลสหรือดับทุกข์ )) 

(( ทางตรงดับอวิชชาเชื้อโรคร้ายของมนุษย์ ))  

(( ความลับดับทุกข์ในขณะจิตเดียว ))   

(( มรรคสมังคีมีความสำคัญอย่างไร??? ))   

(( ความรู้และความเข้าใจในแก่นมรรค กดดูที่นี่.. ))  

(( วิชชา ดับกิเลสอวิชชาได้อย่างไร? ))
(( วิชชา ดับกิเลสอวิชชาในปัจจุบันขณะจิต)) 
 
 

(( วิธีฝึกวิชชาแก่นมรรค(สติ สมาธิ ปัญญา ))
[ สัมมาทิฏฐิคืออะไร? มิจฉาทิฏฐิคืออะไร? ]
 

(( วิธีการฝึก สติ สมาธิ ปัญญา ))
(( สติ ตัดวงจรกิเลสอย่างไร? กดดูที่นี่....)) 

(( แก่นมรรคตีแผ่กิเลสทั้งปวง กดดูที่นี่...)) 

((  เห็นธรรม เห็นทุกข์ กดดูที่นี่..))
((  ตีแผ่ความจริงในขันธ์ 5 กดดูที่นี่...))
 

((  อารมณ์ 6 คืออะไร? ตีแผ่อารมณ์ 6 ))
(( เห็นทุกข์ เห็นธรรม เห็นปัญหา เห็นปัญญา ))

  [ อนัตตาคืออะไร??? ]
  [  อัตตาคืออะไร??? ]
[ธรรมะเปลี่ยนชีวิตและเปลี่ยนโลก]

[  อัตตา  อุปาทาน  อนัตตา  กดดูที่นี่...  ]

(( เห็นทุกข์ เห็นธรรม เห็นปัญหา เห็นปัญญา ))

(( เหตุปัจจัย และ การสร้างเหตุปัจจัย ))

((ทุกข์คืออะไร? มาจากไหน? ดับทุกข์ทำอย่างไร?))
(( วิชชาคืออะไร? อวิชชาคืออะไร? กดดูที่นี่..))
(( ดับทุกข์ประจำวันด้วยตัวเอง กดดูที่นี่...))
(( ทำไมแก่นมรรคจึงมีความสำคัญมากที่สุด))

(( การดับทุกข์รายวันแบบครบวงจรด้วยแก่นมรรค))

((( อยู่อย่างผู้มี..วิชชา(ปัญญา) กดดูที่นี่..)))
((ตีแผ่โลกแห่งการสมมติหรือสมมุติ))) 

(( ทำไมแก่นมรรคจึงมีความสำคัญกับมนุษย์มากที่สุด กดดูที่นี่..))  

 

(( แก่นมรรคธรรมะขั้นพื้นฐานในการดำเนินชีวิตของมนุษย์ทุกๆคน ))

(( การใช้แก่นมรรคดับ..โลภ โกรธ หลง(อกุศลมูล) กดดูที่นี่...)) 

 ((( อยู่อย่างผู้มี..วิชชา(ปัญญา) กดดูที่นี่..)))

(( อกุศลธธรมหรืออกุศลเจตสิกที่ทำให้เป็นทุกข์ กดดูที่นี่..))

     (( กุศลธรรมที่ใช้ในการดับทุกข์ กดดูที่นี่...))

(( ตีแผ่สมมติและอัตตา ตัวที่ทำให้เกิดทุกข์ กดดูที่นี่..))

(( การดับทุกข์รายวันแบบครบวงจรด้วยแก่นมรรค)) 

((ตีแผ่และลอกคราบโลกแห่งการสมมติหรือสมมุติ))
(( ใช้แก่นมรรคแก้ปัญหาต่างๆ กดดูที่นี่....   ))

 

Translate: Please go to the sub-menu on your left. 

翻译:请前往您左侧的子菜单。

 

Visitors: 36,966