ความลับดับทุกข์ในขณะจิตเดียว(ทุกคนสามารถทำได้)
หมายเหตุ : การจะดับทุกข์ได้ในปัจจุบันขณะจิตเดียว ที่กล่าวไว้ในที่นี้จะต้องผ่านการฝึกฝน... สติ สมาธิ ปัญญา(แก่นมรรค)อย่างเข้มข้นสูงและต่อเนื่องสม่ำเสมอ การมีสติ สมาธิ ปัญญาแบบพื้นๆทั่วๆไปจะไม่สามารถดับทุกข์ได้ในปัจจุบันขณะจิตเดียว ต้องผ่านการฝึกฝนมาก่อน

การถอดรหัสกลไกอริยสัจ 4 บนขันธ์ 5 ในวิถีชีวิตประจำวัน

ผู้คนส่วนใหญ่มักเข้าใจว่าการดับทุกข์เป็นเรื่องไกลตัว เป็นทฤษฎีในตำรา หรือเป็นสภาวะที่ต้องรอคอยไปปฏิบัติในอนาคต ณ วัดหรือที่สำนักปฏิบัติธรรมเท่านั้น แต่ในความเป็นจริง "สนามแห่งการดับทุกข์เปิดทำการอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง" บนขันธ์ 5 ของเราทุกๆคนในปัจจุบันขณะนี่เอง

ความจริงต่างๆ ในขันธ์ 5 ( ในขณะที่ยังไม่ดับลง )

ตราบใดที่ชีวิตยังมีลมหายใจอยู่ ขันธ์ 5 ยังไม่ดับสลายลง ปรากฏการณ์ของธรรมชาติย่อมทำงานไปตามหน้าที่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้( รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ทำกิจตลอดเวลา ):

ผัสสะและเวทนาเกิดอยู่ตลอดเวลา : ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ (อายตนะ)เมื่อมีการกระทบกับอารมณ์ เกิดเป็นความรู้สึกสุข ทุกข์ หรือเฉยๆ อยู่ทุกๆ วินาทีที่มีลมหายใจเข้าออก

อริยสัจ 4 ทำกิจอยู่ตลอดเวลา : เมื่อผัสสะและเวทนาเกิดอยู่ตลอด อริยสัจ 4 จึงไม่ใช่เรื่องในอดีตหรืออนาคตหรือทฤษฎี แต่ทำกิจ(RUN)อยู่บนขันธ์ 5 ใน "ปัจจุบันขณะ"ตลอดเวลา ในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นขณะทำงาน เดินทาง หรือพูดคุย ตลอดเวลา 24 ชั่วโมง

 2 สภาวะแห่งธรรมชาติ : การเกิดทุกข์ และ การดับทุกข์ ในขันธ์ 5

เมื่อสังเกตลงไปในกลไกของขันธ์ 5 จะพบความจริงอันเรียบง่ายว่า ปรากฏการณ์ทั้งหมดถูกย่อเหลือเพียง 2 สภาวะ เหมือนการทำงานของ "สวิตช์ไฟฟ้า" ที่มีเพียง ปิด กับ เปิด เท่านั้น:

1. สภาวะการเกิดทุกข์ (อวิชชาทำกิจ / ตัณหาทำกิจ):

เมื่อผัสสะกระทบเกิดเวทนา หากปราศจากสติปัญญา(วิชชา) อวิชชา จะเข้ามาทำกิจทันทีในขันธ์ 5 โมหเจตสิกครอบงำและปรุงแต่งจิตเกิดความเพลิดเพลินยึดถือ (นันทิราคะ) ปรุงแต่งกลายเป็นตัณหาและอุปาทาน สร้างความยึดมั่นว่าเป็น "ตัวเรา-ของเรา" สายเกิดทุกข์ (สมุทัยเกิด => ทุกข์เกิด) จึงทำงานทันทีบนขันธ์ 5 ในปัจจุบันขณะจิตนั้นเกิด

2. สภาวะการดับทุกข์ (วิชชาทำกิจ / มรรคทำกิจ):

แก่นมรรค ในที่นี้คือ การรวมตัวกันของ...สติ สมาธิ ปัญญา...เป็น มรรคสมังคี

เมื่อผัสสะกระทบเกิดเวทนา หาก แก่นมรรค (สัมมาสติ สัมมาสมาธิ สัมมาทิฏฐิ) รวมกำลังขึ้นมาทำกิจ วิชชา(ปัญญา) ย่อมสว่างขึ้นแทนที่ เข้าไปตีแผ่สมมติ เห็นแจ้งตามจริงว่าทุกสภาวะเป็นเพียง อนัตตา (ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา เป็นเพียงธรรมะทำกิจ) ความเพลิดเพลินยึดถือ (นันทิราคะ) ถูกตัดขาด สายดับทุกข์เกิดขึ้น (มรรคเกิด => นิโรธเกิด)และทำงานทันที

อริยสัจ 4 ในปัจจุบันขณะบนขันธ์ 5:
( ความลับดับทุกข์ในขณะจิตเดียว )

ความลับสำคัญที่ธรรมชาติซ่อนไว้ แต่ไม่ค่อยมีผู้ใดสังเกตเห็น ก็คือ "จิตรับได้เพียงครั้งละ 1 อารมณ์ และทำงานทีละ 1 ขณะจิตเท่านั้น"(ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์ในการเกิดดับของทุกข์)

ในหนึ่งขณะจิตที่ผัสสะชนกับเวทนา สภาวะธรรมจะ ไม่เกิดขึ้นซ้อนกัน(ไม่เกิดพร้อมกัน):

จะเกิด 2 สภาวะนี้ขึ้นในขณะจิตเดียวในปัจจุบันขณะนั้นๆบนขันธ์ 5
(ไม่ธรรมใดก็ธรรมหนึ่งเกิดขึ้นอย่างแน่นอนในขันธ์ 5)

1. หาก อวิชชาทำกิจ => วิชชาจะเกิดร่วมไม่ได้ ทุกข์ย่อมเกิดขึ้นในขณะจิตนั้น

อวิชชาทำกิจปรุงแต่ง => เกิดนันทิราคะ => ตัณหา(ทุกข์)

2. หาก วิชชา (แก่นมรรค) ทำกิจ => อวิชชา(โมหเจตสิก)ย่อมดับลงทันที แสงสว่างเกิด ขจัดความมืดทันใด(ทุกข์ดับลง)

วิชชา(แก่นมรรค)ทำกิจ => อวิชชาดับลง => นันทิราคะดับ => ตัณหาดับ => ทุกข์ดับ

   [ มโนผัสสะ / เวทนา ]
          │
          ├──► สัมมาสติ เกิดในปัจจุบันขณะจิตเดียว
          │           │
          │           ▼
          │     วิชชา / สัมปชัญญะ สว่างขึ้น
          │           │
          │           ▼
          │     อวิชชา / โมหเจตสิก ดับลง
          │           │
          │           ▼
          │     นันทิราคะ / ตัณหา ถูกตัดขาด
          │           │
          │           ▼
          └──────────► ทุกข์ดับลงตรงนั้นทันที! (นิโรธในขณะจิต)

การดับทุกข์ที่แท้จริงจึง รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เกิดขึ้นและดับลงตรงผัสสะในระดับขณะจิตเดียวในปัจจุบันขณะนั้นทันที  โดยไม่ต้องรอคอยเวลาหรือสถานที่ใดๆ แต่ผู้คนส่วนใหญ่จะยังไม่ได้ทันสังเกตเห็นการเกิดสภาวะนี้อย่างชัดแจ้ง มันสามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา เมื่อมีการเจริญแก่นมรรค(สติ สมาธิ ปัญญา)ในทุกขณะจิตในปัจจุบันขณะ

บทสรุป: การเจริญมรรคในวิถีชีวิตประจำวัน

เมื่อเห็นกลไกอริยสัจ 4 ทำกิจบนขันธ์ 5 ในระดับขณะจิตอย่างแจ่มแจ้งแล้ว การปฏิบัติธรรมจะเปลี่ยนจากการ "พยายามไปสร้างตัวตนผู้ปฏิบัติ" หรือการ "รอคอยอนาคต" มาเป็นการ "เจริญมรรคอย่างสม่ำเสมอในปัจจุบันขณะ" ทำได้ทันทีในทุกๆที่และทุกๆเวลา

การดับทุกข์ที่ยาวนาน ไม่ใช่การไปบังคับหรือเกร็งสภาวะจิต แต่คือการฝึกสติระลึกรู้เท่าทันทุกๆผัสสะ เพื่อเปิดโอกาสให้ "วิชชา/แก่นมรรค ทำกิจสืบเนื่องกัน(สันตติ)ไปทีละขณะจิต" ในชีวิตประจำวันนั่นเอง ซึ่งสามารถทำได้ในทุกๆที่และทุกๆเวลาโดยไม่มีข้อจำกัดใดๆทั้งสิ้น

........................................................................................................................ 

ความลับดับทุกข์ในขณะจิตเดียว EP. 2

ถอดรหัสอริยสัจ 4 บนขันธ์ 5 ในชีวิตประจำวัน

เคยสงสัยไหมครับว่า ทำไมเวลาเราพูดถึงการดับทุกข์หรือการปฏิบัติธรรม คนส่วนใหญ่มักนึกถึงการใส่ชุดขาว การไปอยู่วัด หรือการนั่งสมาธินานๆ ทั้งที่จริงแล้ว "สนามดับทุกข์เปิดทำการอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง" บนร่างกายและจิตใจ (ขันธ์ 5) ของเราทุกคนในชีวิตประจำวันนี่เอง

ความจริงของร่างกายและจิตใจที่ไม่เคยหยุดแสดงผล(การเกิด-การดับ)

ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ ร่างกายและจิตใจ (ขันธ์ 5) จะทำงานตามธรรมชาติของมันอยู่ตลอดเวลา โดยไม่มีวันหยุดและวินาทีหยุดเลย :

สัมผัสและความรู้สึกเวทนาเกิดขึ้นตลอดเวลา: ตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง ใจคิดนึก (ผัสสะ) แล้วเกิดความรู้สึกชอบ ไม่ชอบ หรือเฉยๆ (เวทนา) วิ่งอยู่ทุกๆ วินาที

อริยสัจ 4 ทำงานตลอดเวลา : ในเมื่อการรับรู้เกิดขึ้นไม่หยุด กลไกอริยสัจ 4 จึงไม่ได้อยู่ในตำราเพียงทฤษฎี แต่อยู่ตรงหน้าเราขณะหายใจเข้าออก ขณะกำลังทำงาน เดินทาง หรือนั่งคุยกับใครสักคนในปัจจุบันขณะนี้เลย อริยสัจ 4 ทำงานอยู่ตลอดเวลาบนขันธ์ 5 

สวิตช์ 2 ทาง : ทุกข์เกิด และ ทุกข์ดับ อยู่บนขันธ์ 5 ตลอดเวลา 

ถ้าเราลองสังเกตดีๆ กระบวนการของจิตใจเรามีสวิตช์ทำงานอยู่แค่ 2 สถานะ เท่านั้น(เกิดทีละสถานะเท่านั้น) เหมือนสวิตช์ไฟที่มีแค่สวิตซ์ "เปิด" กับ สวิตซ์ "ปิด" :

ฝั่งทุกข์เกิด (สวิตช์ทุกข์เปิด / อวิชชาทำกิจ):

อวิชชา(โมหเจตสิก)ปรุงแต่ง => นันทิราคะ => ตัณหา => ทุกข์เกิด

ผัสสะและเวทนาเกิดขึ้นตลอดเวลา 24 ชั่วโมง เวลามีอะไรมากระทบแล้วเกิดความรู้สึก หากเราขาดสติ ความไม่รู้ (อวิชชา) จะเสียบแทรกทันทีโมหเจตสิก(อวิชชา)จะทำการปรุงแต่งจิต จะดึงความเพลิดเพลิน ยึดถือ หรืออินไปกับความรู้สึกเวทนานั้นๆทันที เกิดเป็นความอยาก ความไม่อยาก (ตัณหา) แล้วปรุงแต่งจนกลายเป็นความทุกข์ใจทันที

ฝั่งทุกข์ดับ (สวิตช์ทุกข์ปิด / วิชชาทำกิจ):

มรรค(วิชชา)เกิด => อวิชชาดับ => นันทิราคะดับ => ตัณหาดับ => ทุกข์ดับ

เวลามีอะไรมากระทบ หากเรามี แก่นมรรค (สติ สมาธิ ปัญญา) เข้ามาทำหน้าที่ ความรู้แจ้ง (วิชชา)ในทุกขณะจิต จะสว่างขึ้นทันที จิตจะเห็นตามจริงว่า ทุกอย่างเป็นเพียงปรากฏการณ์ชั่วคราว ไม่ใช่ตัวเรา ไม่ใช่ของเรา (อนัตตา) ความเพลิดเพลินยึดถือก็ถูกตัดขาด ความทุกข์จึงดับลงตรงนั้นเลย เพราะรากเหง้าแห่งกิเลสตัณหาคือ อวิชชา(โมหเจตสิก)ดับลง

ความลับดับทุกข์ในขณะจิตเดียว

ความลับสำคัญที่ธรรมชาติซ่อนไว้ แต่คนส่วนใหญ่อาจไม่ทันสังเกตเห็น คือ "จิตของเรารับอารมณ์ได้ทีละอย่าง และทำงานทีละขณะจิตในปัจจุบันขณะเท่านั้น"
นี่คือ จังหวะที่...ทุกข์เกิด หรือ ทุกข์ดับ

ในหนึ่งขณะจิต สภาวะธรรมจะ ไม่ออกมาร่วมกัน(ไม่เกิดร่วมกัน):

1. ถ้า อวิชชาครองจิต => ความรู้แจ้งจะเกิดขึ้นไม่ได้ ทุกข์ก็เกิดในขณะจิตนั้น

อวิชชาเกิด => นันทิราคะ => ตัณหาเกิด => ทุกข์เกิด

2. ถ้า แก่นมรรค (สติ-ปัญญา)ครองจิต => อวิชชาจะดับลงทันที เหมือนเราเปิดไฟในห้องที่มืด ความมืดก็หายไปทันทีโดยไม่ต้องใช้เวลา

วิชชา(แก่นมรรค)เกิด => อวิชชาดับ =>  นันทิราคะดับ => ตัณหาดับ => ทุกข์ดับ

     [ มีสิ่งมากระทบ / เกิดความรู้สึก ]
                 │
                 ├──► สติ รู้เท่าทันในปัจจุบันขณะจิตเดียว
                 │           │
                 │           ▼
                 │     ปัญญา (วิชชา) สว่างขึ้น
                 │           │
                 │           ▼
                 │     ความหลงมืดมน (อวิชชา) ดับลง
                 │           │
                 │           ▼
                 │     ความอยาก/ยึดถือ (ตัณหา) ถูกตัดขาด
                 │           │
                 │           ▼
                 └──────────► ทุกข์ดับลงตรงนั้นทันที!

การดับทุกข์ที่แท้จริงจึง รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เกิดขึ้นและดับลงตรงผัสสะและเวทนาในระดับขณะจิตเดียวในปัจจุบันขณะนั้นๆทันที โดยไม่ต้องรอเวลาหรือสถานที่ใดๆ 

สรุป: การปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวัน

พอเราเห็นกลไกนี้ชัดเจน การปฏิบัติธรรมจะไม่ใช่เรื่องของการ "พยายามสร้างตัวตนไปนั่งปฏิบัติ" หรือ "การรออนาคต" อีกต่อไป แต่เป็นการ "ดึงสติและปัญญามาใช้ในปัจจุบันขณะ"ที่นี่และเดี๋ยวนี้ การดับทุกข์ที่ยาวนาน ไม่ใช่การบังคับจิตให้ว่าง แต่คือการฝึกสติให้ระลึกรู้เท่าทันสิ่งที่มากระทบในแต่ละผัสสะ เพื่อเปิดโอกาสให้ "สติและปัญญาทำหน้าที่สืบเนื่องกันไปทีละขณะจิต"ในปัจจุบันขณะจิต ในชีวิตประจำวันนั่นเอง

..............................................................................

การนำ อริยสัจ 4 ไปสู่ภาคปฏิบัติในชีวิตประจำวัน 

การนำ อริยสัจ 4 ไปสู่ภาคปฏิบัติในชีวิตประจำวัน ไม่ใช่เรื่องของการนั่งหลับตาหรือรอไปปฏิบัติธรรมที่วัด แต่คือการ "สับสวิตช์จิต"(เจริญแก่นมรรค)ตรงที่ ผัสสะเกิด(การกระทบ)ในทุกๆปัจจุบันขณะที่เรากำลังใช้ชีวิตในแต่ละวันตลอดเวลา 24 ชั่วโมง นั่นคือ อริยสัจ 4 ภาคปฏิบัติจริง ไม่ใช่ตำรา แต่คือ การนำอริยสัจ 4 มาใช้ในชีวิตประจำวันนั่นเอง

ขันธ์ 5 ของเรารับรู้สิ่งต่างๆ ตลอด 24 ชั่วโมง (ตาเห็นรูป, หูได้ยินเสียง, ใจคิดนึก) อริยสัจ 4 จึงเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา(RUN)ในขันธ์ 5  ผ่าน กิจในอริยสัจ 4 ที่พระพุทธเจ้าทรงวางไว้ ดังนี้:

1. ทุกข์ (สิ่งที่ควรกำหนดรู้ - ไม่ใช่สิ่งที่มีไว้แก้)

ในชีวิตประจำวัน: เมื่อเกิดความอึดอัด ขัดเคือง ไม่สบายใจ หรือแม้แต่ความเพลิดเพลินยินดี ให้ทำหน้าที่เพียง"รู้ว่าสภาวะนี้กำลังเกิดขึ้น"

วิธีปฏิบัติ: ไม่ต้องพยายามกดข่ม หรือวิ่งหนีความทุกข์ ให้มองความรู้สึกเหล่านั้น (เวทนา) เป็นเพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา

2. สมุทัย (สิ่งที่ควรละ - ตัดที่ต้นตอ)

ในชีวิตประจำวัน: ตัณหาและนันทิราคะ (ความเพลิดเพลินยึดถือ) คือตัวการดึงเราเข้าไปอินกับความรู้สึกต่างๆในเวทนา

วิธีปฏิบัติ: เมื่อรู้ทันความรู้สึกแล้ว "อย่าเติมเชื้อ" ด้วยการปรุงแต่งต่อ เช่น เมื่อโดนต่อว่า ให้รู้ว่ามีเสียงกระทบหู แต่ละความอยากปฏิเสธ หรือความอยากโต้ตอบ (ตัณหา) ออกไปตรงผัสสะนั้น( สติ สมาธิ ปัญญา ทำงานทันที )

3. นิโรธ (สิ่งที่ควรทำให้แจ้ง - ความสงบเย็นตรงหน้า)

ในชีวิตประจำวัน: เมื่อไม่เข้าไปยึดถือในเวทนา สภาวะความดับสนิทแห่งความดิ้นรนจะปรากฏขึ้นทันที

วิธีปฏิบัติ: สังเกตความสงบเล็กๆ ในใจตอนที่ไม่ถูกความโกรธหรือความอยากครอบงำ นั่นคือ "นิโรธในขณะจิต" ที่เกิดขึ้นจริงตรงนั้น โดยไม่ต้องรออนาคต

4. มรรค (สิ่งที่ควรเจริญ/ทำให้มาก - เครื่องมือสับสวิตช์)

ในชีวิตประจำวัน: มรรคคือ แก่นมรรค 3 ประการ (สติ สมาธิ ปัญญา) ที่รวมเป็นหนึ่งเดียว (มรรคสมังคี)ให้เจริญในทุกขณะจิต(เพื่อดับอวิชชา)

วิธีปฏิบัติ :

1. สัมมาสติ(สติ) : ระลึกรู้เท่าทันในผัสสะตรงหน้าทันที (เช่น รู้ทันอารมณ์หงุดหงิดตอนรถติด)

2. สัมมาสมาธิ(สมาธิ) : ตั้งมั่น วางใจเป็นกลาง ไม่เอนเอียงไปตามอารมณ์ชอบ-ไม่ชอบ

3. สัมมาทิฏฐิ/สัมปชัญญะ (ปัญญา) : เห็นตามความเป็นจริงว่าทุกสภาวะเป็น อนัตตา เราบังคับควบคุมไม่ได้ มันทำหน้าที่ของมันแล้วก็ดับไปตามเหตุปัจจัย

สรุปกลไกใน 1 ขณะจิต (วิชชา ปะทะ อวิชชา)

ในหนึ่งขณะจิต จิตรับอารมณ์ได้เพียงเรื่องเดียว จึงมีตัวเลือกเพียง 2 ทางเท่านั้น :

แก่นการปฏิบัติ : แค่ฝึกดึง สติและปัญญา มาทำกิจให้บ่อยขึ้นในทุกๆ มโนผัสสะของแต่ละวัน เมื่อวิชชา(ปัญญา)สว่างขึ้นในขณะจิตใด อวิชชาและตัณหาก็ตกไปในขณะจิตนั้น ทุกข์จึงดับลงปานสายฟ้าแลบในปัจจุบันขณะ

"ความลับในการดับทุกข์ที่ทุกคนทำได้ทันที" ในทุกๆที่และทุกๆเวลา.

ไม่ต้อง "สร้าง" แต่แค่ "สลับหน้าที่" (สับสวิตช์) 

คนส่วนใหญ่มักเข้าใจผิดว่าต้องไปนั่งเคี่ยวกรำเพื่อ "สร้างสติ" หรือ "สร้างปัญญา" ขึ้นมาใหม่ แต่ความจริงคือ ศักยภาพในการระลึกรู้ (แก่นมรรค) มีอยู่ในจิตทุกคนอยู่แล้ว 

วิธีทำทันที : เมื่อผัสสะกระทบ (เช่น ได้ยินคำพูดไม่เข้าหู) ไม่ต้องพยายามไปบังคับให้ความโกรธหายไป แต่แค่ "สลับหน้าที่" จากเดิมที่ปล่อยให้ อวิชชาทำกิจ (เข้าไปอิน ไปยึด) เปลี่ยนมาเป็นให้ วิชชาทำกิจ แทน โดยการ "เป็นผู้สังเกตการณ์" ดูอาการของจิตที่กำลังเกิดขึ้นตามจริง ไม่ต้องแทรกแซงหรืออธิบายใดๆทั้งสิ้น 

ความลับของ "จุดตัดผัสสะ" (หยุดการเติมเชื้อ) 

ผัสสะและเวทนาเป็นเรื่องของธรรมชาติที่ห้ามไม่ได้ (ตาต้องเห็น หูต้องได้ยิน ความรู้สึกสุข-ทุกข์ต้องเกิด) แต่ความทุกข์ใจจะเกิดได้ก็ต่อเมื่อมี "นันทิราคะ" (ความเพลิดเพลินยึดถือ) ไปเติมเชื้อปรุงแต่งต่อเป็นตัณหาให้เกิดทุกข์ 

วิธีทำทันที : แค่มีสติรู้เท่าทันตรงจุดตัดผัสสะ แล้ว "หยุดเติมความเห็นส่วนตัว" ลงไปในความรู้สึกนั้น เห็นว่าความรู้สึกนั้นเกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วก็ดับไป ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา (อนัตตา) ความทุกข์จะขาดสะบั้นลงทันทีตรงนั้น 

ดับทุกข์ทีละ "ขณะจิตเดียว" (ไม่แบกอดีต ไม่กังวลอนาคต) 

การดับทุกข์ตลอดชีวิตฟังดูเป็นเรื่องยิ่งใหญ่และยากลำบาก แต่ความจริงในระดับกลไกคือ "จิตรับอารมณ์ได้ทีละอย่าง ในหนึ่งขณะจิตเดียวเท่านั้น"(ทำในจุดนี้)

วิธีทำทันที : เราไม่ได้มีหน้าที่ไปดับทุกข์ทั้งชีวิต แต่เรามีหน้าที่แค่ "เจริญมรรคในขณะจิตตรงหน้านี้"ปัจจุบันขณะนี้เท่านั้น เมื่อวิชชาสว่างขึ้นในขณะจิตนี้ อวิชชาก็ดับลงปานสายฟ้าแลบ ทำไปทีละขณะจิตอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ ความสงบเย็น (นิโรธ) ก็จะสืบเนื่องไปเองโดยธรรมชาติของมันเป็นไปตามหลักอิทัปปัจจยตา(เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี)

"อริยสัจ 4 ไม่เคยอยู่ไกลตัว แต่เกิดขึ้นในทุกขณะจิต ไม่ต้องรอสถานที่ ไม่ต้องรอเวลา เพียงแค่สับสวิตช์ดึงแก่นมรรคมาทำกิจในปัจจุบันขณะจิตเดียว ทุกข์ก็ดับลงตรงนั้นทันที"

การเจริญแก่นมรรค(เจริญมรรค)ในทุกขณะจิตจึงมีความสำคัญมากๆ การเจริญแก่นมรรคก็คือ การเจริญวิชชา(ปัญญา)นั่นเอง เมื่อ วิชชา(ปัญญา)เกิด อวิชชาย่อมดับลง นี่คือ การดับทุกข์ในปัจจุบันขณะจิตเดียวนั่นเอง บนขันธ์ 5 ตลอดเวลา 24 ชั่วโมง

  ดูลิ้งค์ที่น่าสนใจด้านล่างนี้ 

(( มรรคสมังคีมีความสำคัญอย่างไร??? ))

(( ความรู้และความเข้าใจในแก่นมรรค ))

(( วิชชา ดับกิเลสอวิชชาได้อย่างไร? ))
(( วิชชา ดับกิเลสอวิชชาในปัจจุบันขณะจิต)) 

(( วิธีฝึกวิชชาแก่นมรรค(สติ สมาธิ ปัญญา ))  

[ การปรุงแต่งกุศลเจตสิกเพื่อดับทุกข์ ดูที่นี่..] 

[ สัมมาทิฏฐิคืออะไร? มิจฉาทิฏฐิคืออะไร? ดูที่นี่.] 

[  ตีแผ่สมมติ และ อัตตา กดดูที่นี่... ]  

((เหตุปัจจัยของการเกิดและดับของทุกข์)) 

(( นันทิ สะพานเชื่อม ทุกข์ กดดูที่นี่...))
(( สติ ตัดวงจรกิเลสอย่างไร? กดดูที่นี่....))
(( แก่นมรรคตีแผ่กิเลสทั้งปวง กดดูที่นี่...)) 

((  เห็นธรรม เห็นทุกข์ กดดูที่นี่..))
(( อริยสัจ 4  กดดูที่นี่....))
((  ตีแผ่ขันธ์ 5 กดดูที่นี่..))
(( สติปัฏฐาน 4 กดดูที่นี่... ))
((  รู้จัก สัมมาทิฏฐิ และ มิจฉาทิฏฐิ กดดูที่นี่...))
(( วิธีการฝึก สติ สมาธิ ปัญญาหรือวิธีสร้างแก่นมรรค กดดูที่นี่...))  

  [  ตีแผ่อนัตตาคืออะไร??? ] 
  [  ตีแผ่อัตตาคืออะไร??? ] 

[  อัตตา  อุปาทาน  อนัตตา  กดดูที่นี่...  ] 

(( เห็นทุกข์ เห็นธรรม เห็นปัญหา เห็นปัญญา ))
(( เหตุปัจจัย และ การสร้างเหตุปัจจัย )) 

    ((  จิตว่าง  กดดูที่นี่....)) 

(( วิธีการละนันทิด้วยแก่นมรรค ))  

((ทุกข์คืออะไร? ทุกข์มาจากไหน? ดับทุกข์ทำอย่างไร?))  

(( วิชชาคืออะไร? อวิชชาคืออะไร? กดดูที่นี่..))