อวิชชา ตัณหา อุปาทาน คือธรรมที่ขับเคลื่อนชีวิตมนุษย์ในสังสารวัฏ

ตีแผ่...การเวียนว่ายตายเกิด(วัฏฏสงสาร)ของมนุษย์และสัตว์โลก

อวิชชา ตัณหา อุปาทาน คือ ธรรมที่ขับเคลื่อนชีวิตมนุษย์ในการเวียนว่ายตายเกิดซ้ำแล้วซ้ำอีกแบบข้ามภพข้ามชาติไม่รู้จุดจบสิ้น(วัฏฏสงสาร)ไม่ว่าจะจุติเป็นสิ่งใดก็ตาม จะเป็นไปตามแรงเหตุปัจจัยเท่านั้น

ชีวิตของมนุษย์ที่เกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้มาจากแรงขับเคลื่อนของ...อวิชชา ตัณหา อุปาทาน ทั้ง 3 ธรรมนี้จะนำไปสู่...ภพ  ชาติ ชรามรณะ.........(กองทุกข์ทั้งปวง)ถ้าดูในโครงสร้างของปฏิจจสมุปบาทจะเห็นได้ชัดเจน ทั้ง 3 ธรรมนี้(อวิชชา ตัณหา อุปาทาน)มีพลังอย่างมากในการขับเคลื่อนและการจุติของสัตว์ทั้งปวง(รวมมนุษย์)จากภพหนึ่งไปยังอีกภพหนึ่งประเภททุกข์ซ้ำซากทุกข์แล้วทุกข์อีกวนไปเรื่อยๆแบบหาจุดสิ้นสุดไม่ได้ ธรรมที่จะหยุดกลไกการเวียนว่ายตายเกิดนี้ได้(วัฏฏสงสาร)ก็คือ วิชชา(อริยมรรคมีองค์ 8)การมีวิชชาที่เต็มรอบในอริยมรรคมีองค์ 8 คือหนทางหลุดพ้นไปจากวงจรอุบาทว์นี้(วงจรแห่งทุกข์)มีทางเดียวที่พระพุทธเจ้าตรัสสอนมนุษย์ไว้ ถ้าทำวิชชาในอริยมรรคมีองค์ 8 ให้บริบูรณ์ได้ในขณะจิตเดียว(มรรคจิตเกิด)นั่นคือจุดจบของการเวียนว่ายตายเกิดของมนุษย์(อวิชชา ตัณหา อุปาทานดับลงโดยสิ้นเชิงและถาวร)

((  รออัพเดท ))