วิหารธรรม(ธรรมที่เป็นที่อยู่ของจิต) : ทำให้จิตปลอดภัยจากอวิชชา
วิหารธรรม คือ ธรรมเป็นเครื่องอยู่ของจิต หรือ จิตอยู่กับธรรม
ทำแก่นมรรค ให้เป็นที่อยู่ของจิต( วิหารธรรม )
ต่อไปนี้เราจะทำให้...สติ สมาธิ ปัญญา( แก่นมรรค )..เป็นที่อยู่ของจิต จิตจะอยู่กับธรรมนี้ในทุกขณะจิต แก่นมรรค จะปกป้องจิตไม่ให้ไปรับรู้ใน..อวิชชา ตัณหา อุปาทาน( ทุกข์ )
การเจริญแก่นมรรคหรือเดินแก่นมรรค( สติ สมาธิ ปัญญา )บนฐานกายและฐานจิต เพื่อให้จิตมีที่อยู่ที่ปลอดภัยห่างไกลจาก..อวิชชา ตัณหา อุปาทาน(ทุกข์) โดยการให้จิตอยู่กับ...สติ สมาธิ ปัญญา...จะปลอดภัยจากกิเลสทั้งปวง(ไม่ถูกกิเลสครอบงำจิต) จงเลือก แก่นมรรค เข้ามาปรุงแต่งจิตในทุกขณะ อวิชชา ตัณหา อุปาทาน(ทุกข์)ก็จะไม่เกิดขึ้น ตราบใดที่มีการเดินแก่นมรรคหรือเจริญแก่นในทุกๆอิริยาบท(ทุกขณะจิต)
สติ สมาธิ ปัญญา เป็นธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้นมาจากการปรุงแต่งของ..กุศลเจตสิก(เจตสิกที่เป็นกุศล เจตสิกที่ดี)ประกอบไปด้วย...สติเจตสิก( สติ ) เอกัคคตาเจตสิก( สมาธิ ) และ ปัญญาเจตสิก( ปัญญา )เป็นเจตสิกที่ดีเป็นกุศล ทำให้จิตใจดีไม่มีทุกข์ ไม่มีความเศร้าหมอง ธรรมเหล่านี้ทั้งหมดอยู่ใน..อริยมรรคมีองค์ 8
